كيست زهرا آن كه عطر سيب جنّت میدهد
محمود ژولیدهپسندیدن0
بازدید30
كيست زهرا آن كه عطر سيب جنّت می دهد نام زيبايش به جان و دل محبت می دهد كيست زهرا آن كه خلقت بی وجودش هيچ نيست او كه پيوند نبوت با امامت می دهد كيست زهرا بانویی از جنس باران جنس نور رحمت نابی كه بر هر سينه بهجت می دهد كيست زهرا دختری بهتر ز مادر بر پدر آن كه درس مادری بر كل خلقت می دهد كيست زهرا حضرت انسيه ی حوراستی نور آن حوريّه بر انسان طهارت می دهد كيست زهرا حضرتِ عبدِ عبيدِ كردگار آن كه با رفتار خود درس اطاعت می دهد كيست زهرا آن كه دارد بر بشر فخر و شرف هركه پويد راه وی بر خويش قيمت می دهد فاطمه آموزگار مكتب پيغمبران فاطمه بر اوليا درس شجاعت می دهد مِهر او صد جا گِره از كارها وا می كند نام او حتی به هر مظلوم قدرت می دهد در جهان زهرائيان برتر ز خَلق عالمند پس خدا ايرانيان را خويش رفعت می دهد هركه دارد حبّ زهرا را خداوند كريم بر محبّ حضرتش از غيب نصرت می دهد پرچم زهرا به هر كشور شود در اهتزاز بی گمان آن خطّه را الله عزت می دهد هركه شد از راه زهرا سوی ديگر منحرف دير يا زود عاقبت از دست، دولت می دهد هركه سازد راه زهرا را مرام خويشتن دير يا زود عاقبت تشكيل دولت می دهد گفتمانِ پيشرفتَش هم شعاری بيش نيست آن كه روی مصلحت شور عدالت می دهد سالکِ بي ادعا در هر فراز و هر نشيب با دل و جان تن به فرمان ولايت می دهد مكتب زهرا كجا و مكتب بيگانگان مكتب زهرای اطهر درس غيرت می دهد كيست زهرا نام او ما را وجاهت می دهد كيست زهرا آنكه دلها را حلاوت می دهد بانوان فاطمی درس تشخّص خوانده اند چون فضيلت های او زن را اصالت می دهد روز مادر را به مادر می توان تبريک گفت مادر هستی اگر زهراست ، رخصت می دهد چادرش غير مسلمان را مسلمان می كند با حجاب و عفتش تعليم عفت می دهد چون به محراب نماز خويش می سازد و قيام هر ركوع و سجده اش خوف قيامت می دهد با وجود آن مصيبت های سخت و بی شمار خطبه های آتشينش درس همت می دهد در ميان كوچه هنگام حمايت از علی ناله ی بیداری او عطر حكمت می دهد هر كجا بيداریِ دل هاست مرهون وِی است قصه ی پر غصه ی او درس عبرت می دهد گركه اُمت های اسلامی به او روی آورند خود نشانِ توده ها، راه هدايت می دهد عصمت الله است و دين در حصن او دارد قرار حجت الله است و دل ها را درايت می دهد يوسف زهرا به او وقتی توسل می كند پيرو دستور او پايان به غيبت می دهد بعد حكم مهدی اَش رو می كند سوی حسين وز ميان قتلگاهش اذن رجعت می دهد بر تمام مؤمنين و شيعيان و شاهدان مُهر رجعت را به دستان كرامت می دهد روز محشر چون ندا آيد كه آمد فاطمه حضرت سبحان به او اذن شفاعت می دهد چون كه اسباب شفاعت را بگيرد روی دست دست قهّار خدا حكم قضاوت می دهد ايزد منّان ميان آيه هاي مُصحَفَش بر جفاكاران او دستور لعنت می دهد اين دعاي خير بايد زينت لب ها شود اِنتقم يا منتقم! تيغ تو نصرت می دهد