فدایِ شالِ سیاهت
حسین ایمانیپسندیدن0
بازدید600+
فدایِ شالِ سیاهت فدایِ اشک و نگاهت سری به نیزه بلند است و مانده چشمبهراهت عزیزِ حضرتِ زهرا عجیب دلتنگیم برایِ نازِ نگاه وُ دو چشم وُ خالِ سیاهت کجا عزایِ شهیدِ غریب ُو تشنه گرفتی تویی که ناحیه خواندی و روضه را بهصِراحت سلام بر بدنِ غرقِ خون وُ بیسر وُ عریان به نیزههایِ غریبی به آفتاب وُ به ماهَت تنی به زیرِ سُمِ اسبهایِ وحشیِ لشکر تنی به زیرِ لگدها نَه خواب دیده نَه راحت صدایِ روضه درآمد که روضهخوانِ تو دق کرد بیا بگیر تقاصِ غمِ سهسالهیِ شاهت