غم هدیه کن به من که برایم غمت خوش است

    غم هدیه کن به من که برایم غمت خوش است
ماتم گرفته‌ام، چقدر ماتمت خوش است

 

ایمان به دست یاری تو دارم و خوشم
پس زخم هدیه کن که مرا مرهمت خوش است

 

اینجا هزار نکتۀ باریک تر ز موست
روی پل صراط، نخ پرچمت خوش است

 

شاه و گدا برای تو فرقی نمی‌کند

بازار غم فروختن درهمت خوش است

 

آدم به کربلا که رسید آه و ناله کرد
با این حدیث خیل بنی آدمت خوش است