غم بین قلب کوچک او جا گرفته بود

    غم بین قلب کوچک او جا گرفته بود

آن کودکی که روضۀ بابا گرفته بود

 

می‌خواست عمه و پدرش را صدا کند

با آن صدای زخمی‌اش، اما گرفته بود

 

پروانه زاده بود و به هر سوی می‌دوید

آتش به روی دامن او پا گرفته بود

 

او می‌دوید و پشت سرش یک فرشته هم

با بال خویش معجر او را گرفته بود

 

پیش نگاه عمۀ خود روی پهلویش

دستی شبیه حضرت زهرا گرفته بود