غصه و غم خلق شد، هر دو جهان را غم گرفت

    غصه و غم خلق شد، هر دو جهان را غم گرفت

از غم تو قلب مخلوقات در عالم گرفت

 

قبل خلقت روضه‌ خواند و در گل آدم دمید

پس خدا اول برای روضۀ تو دم گرفت

 

چیست در اسم غم انگیزت که از روز ازل

تا شنید اسم تو را آدم، دل آدم گرفت؟

 

«کاف و هاء و یاء و عین و صاد» یعنی داغ تو

قلب زینب ابتدای سورۀ مریم گرفت

 

روضه‌هایت دستگیری می‌کند از انبیاء

روضه‌هایت را نباید هیچ دست کم گرفت

 

هر چه منسوب به تو باشد، گره وا می‌‌کند

می‌شود حاجات را از بیرق و پرچم گرفت

 

هرکه دامان تو را از دست داد، از دست رفت

تا ابد باید که دامان تو را محکم گرفت

 

مصطفی از غصۀ تو حرف زد با مرتضی

فاطمه وقتی شنید این قصه را، ماتم گرفت

 

زنده باشم در رکاب آن امام منتقم

انتقامت را حسین از قاتلت خواهم گرفت