عیدمان آغاز شد، آمد بهارِ واقعی

عیدمان آغاز شد، آمد بهارِ واقعی
دل به آرامش رسید از این قرارِ واقعی

ماه رؤیت شد در آغوش امام عسکری
دل شد امشب صاحبِ دلدار و یارِ واقعی

پر شد از عطر گل نرگس تمام سامرا
تا به دنیا آمد آن امیدوارِ واقعی

ناامید از من نشد، بخشید و با لبخند گفت
می‌شود یک روز آخر افتخارِ واقعی

حیفِ قلبم را که بسپارم به دست این و آن
شد اباصالح برای من نگارِ واقعی

نیمه‌ی شعبان رسید و وای بر من! برنگشت...
اسم و رسمم باز هم شد شرمسارِ واقعی

جشن میلادش کنار کعبه می‌شد دیدنی  
انتظارم بود اگر یک انتظارِ واقعی

توبه‌هایم با دعای عهد بالا می رود
می‌دهم جان پایِ این قول و قرارِ واقعی

عاقبت می‌آید و واللهْ دارد لذتی
در کنارش زندگی در روزگارِ واقعی!