عزیز جواد الائمه سلام

عزیز جواد الائمه سلام
گل فاطمه یا علی النقی

تویی که به من راه و میدی نشون
بخون جامعه تا کنم عاشقی

چه قد نا امید و تو دادی امید
چه قد بی نوا رو تو دادی نجات

تویی چاره‌ی درد بیچاره‌ها
میشه مرده زنده توی روضه‌هات

به یاری مردم نداری نیاز
به جای همه یار تو هست خدا

علی رو مگه میشه تبعید کرد
نجف رو آوردی توی سامرا

علی بودی و قوم بد کینه‌ها
گذاشتن برای تو سنگ تموم

دلت رفت مدینه تو اون نیمه شب
به خونه ات همین که آوردن هجوم

تو رو بردنت دست بسته ولی
ندیدی توی شعله خانوم تو

تو رو بردنت دست بسته ولی
نکشته لگد ، طفل معصوم تو

تو رو پیر کردن تو بزم شراب
بمیرم بمیرم بمیرم برات

فقط گریه اینجا برات مرهمه
بریز اشک خون از غم عمه‌هات

سر غرق خون ، تشت زر ، هلهله
می لرزه تموم زمین و زمان

زدن خیزران ، باز ناراضیَن
بشم لال الهی ، کنیزم میخوان