عرشيان شور گرفتند به نام تو حسين

عرشيان شور گرفتند به نام تو حسين 
محشر عشق به پا كرده قيام تو حسين

غير پيغمبر و زهرا و على هيچ كسى 
نرسيده است به معراج مقام تو حسين

كربلا عرصه‌ی آزادگى و غيرت و عزم 
عزت نفس و شرف بود پيام تو حسين

دولت عشق تو تا روز قيامت باقى است 
خورده چون سكه‌ی ايثار به نام تو حسين

به دو عالم ندهد لذت آقايى را 
هركه شد خاک كف پاى غلام تو حسين

هر شب جمعه به همراه ملائک تا صبح 
انبیا آيند بر عرض سلام تو حسين

ياوران تو عطش نوش شهادت بودند 
جرعه‌ی فيض چشيدند ز جام تو حسين

آب لب تشنه‌ی تو بود ولى قوم سراب 
قطره‏‌اى زان نرساندند به كام تو حسين

هديه از باغ خدا بود كه تقديم تو شد 
عطر آن سيب كه پر كرد مشام تو حسين

آن غروبى كه غريبانه سرت كرد طلوع 
سوخت در شعله‌ی بيداد خيام تو حسين 

صوت قرآن تو بر نيزه به زينب جان داد
فيض روح‏ القدسى داشت كلام تو حسين

چون كبوتر دل شيدايى و تنهاى (كميل)
آشيانه نكند جز لب بام تو حسين