شهادت فصلِ بیمرگیست، غوغاست
عبدالرّضا رضایینیاپسندیدن0
بازدید1K
شهادت فصلِ بیمرگیست، غوغاست
شما کابوس میبینید، رویاست
رها کن این سخن؛ پوچی کدام است!
سکوتِ سرخِ سرشار از کلام است
بهار ناب، گُل، آیینه، لبخند
تو باشی؛ خلوت خاص خداوند
صدایت، چشمهایت تازه گردد
جهان و جان به پایت تازه گردد
شهادت، ای جماعت! باختن نیست
به سوی شهر پوچی تاختن نیست
شهادت؛ اتصالِ روحِ روح است
به چشم دل ببین؛ فتحُ الفتوح است
دلیرا! روح عاشق سخت زیباست
نمیکاهد شهادت، روح افزاست