شدی فدای علی و علی فدای حسن

    شدی فدای علی و علی فدای حسن
بیا دوباره بخوان، قصه‌ای برای حسن


از آن شبی که تو رفتی بگو چه شکوه کنم
ز تشنگی حسین و ز گریه‌های حسن


حسین ساکت و آرام و تشنه خوابیده
و زینبی که نشسته کنار پای حسن


به چشم کوچک خود دیده روضه‌های تو را
خدا کند که نباشد کسی به جای حسن


کسی از او نشنیده میان کوچه چه شد
که بعد از آن نشنیده کسی صدای حسن


کرامتش به تو رفته که عمر می‌بخشی
به لطف توست که عالم شده گدای حسن


هر آنکه عزت دنیا و آخرت طلبد
سزد که چنگ زند بر نخ عبای حسن