شب بود و می رفتند حیدر را بشویند

شب بود و می‌رفتند حیدر را بشویند 
آئینه‌ی الله اکبر را بشویند

از آسمان آمد کمک ،تنها نمی شد
تا پیکر ساقی کوثر را بشویند

باور نمی‌کردند ، آیا این علی بود ?
یعنی چگونه روح باور را بشویند

بر مغتسل خوابیده بود آرام و مظلوم
تا بچه‌ها زخم مکرر را بشویند

پیشانی‌اش دارد عجب زخم عمیقی
باید کمی آرام تر سر را بشویند

زخم فدک ، داغ مدینه تازه شد وای
انگار می‌رفتند مادر را بشویند