سپرده دست عاشقان خدا پیالۀ تو را

    سپرده دست عاشقان خدا پیالۀ تو را

شراب آسمانی هزار سالۀ تو را

 

به رنگ خون خود حنا به گیسویت گذاشته

کشیده دور ماه تا همیشه هالۀ تو را

 

صلاح دیده قسمتِ خزانِ بی امان کند

دهان خشک غنچه­‌های دشت لالۀ تو را

 

رهانده از هجوم موریانه‌­های شب زده

تمام نامه­‌های خطی و مچالۀ تو را

 

کبوتران نامه‌­بر می آورند روز و شب

به سانِ بغض­‌های بی­نشان حوالۀ تو را

 

که هر چه نی رسید بر لب زمان رها کند

هماره با گلوی پاره پاره نال­ۀ تو را

 

سرت نگین تاج خلقت است چون زمردی

که کرده سرور زمین، خدا سلالۀ تو را