سلام ما به یزید آن سلاله‌ی مُغفِل!

    سلام ما به یزید آن سلاله‌ی مُغفِل!

 که قفل بر درِ غفلت نهاد و شد مقبل

 

ز شیعیان على بود و چون پدر، مخلص

 که بر رسول خدا بُد محبّتش کامل

 

شجاع بود و مجاهد، سخنور و شاعر

 وز این فزوده که از عشق بُد سراپا دل

 

خروج او به شکست خوارج انجامید

 قیام او به حق، افکند لرزه بر باطل

 

به همرهىّ حسین او ز حجّ بیت گذشت

 به شوق کعبه‌ی دل شد جدا ز خانه‌ی گل

 

قبول کرد به جان، زخم‌هاى کارى را

 که بود بهر شهادت، سرشت او قابل

 

مقام قُرب ز جهد و ارادتش دادند

به پاس آن همه خدمت، شهادتش دادند