سلام باد به عبداللَّه! آن وفادارى

    سلام باد به عبداللَّه! آن وفادارى

 که از سلاله‌ی بُشر است و ایل اَنمارى

 

حضور او همه در جنگ‌هاى اسلامى

 گواه اوست به دین‌دارى و فداکارى

 

ز کوفه با پسر سعد شد برون امّا

 به پاى خون خدا سر نهاد بر یارى

 

جدا شدن ز حسینش کجا میسّر بود؟

 که طینتش به ولایت سرشته بود؛ آرى

 

شد او به حمله‌ی اوّل، شهید وادى عشق

 ز زخم‌هاى فزون، وز جراحت کارى

 

فزود برگ دگر بر کتاب عاشورا

 چو قطره قطره‌ی خونش به خاک شد جارى

 

به خون نوشت که من جان‌نثار قرآنم

حسین، روح من است و حسین جانانم