سلام باد به عابس به حُسن عادت او!

    سلام باد به عابس به حُسن عادت او!

 که بود عشق خدا، سرخط سیادت او

 

به خاندان على، خاندان او عاشق

 ز جان‌نثارى او جلوه‌گر ارادت او

 

بر او سلام! که بیمار عشق بوده و کرد

 امام عشق به معراج خون، عیادت او

 

عدو به دشت بلا کرد سنگ‌بارانش

 که هم‌نبرد نبودش کس از رشادت او

 

برهنه گشته و تیغ برهنه‌اش در دست

 که بود خُود و زره، مانع شهادت او

 

بسى به معرکه جنگید تا شهادت یافت

 که شد شهادت او، جلوۀ سعادت او

 

تنش به خاک فتاد و سرش به دست عدو

که فخر بود عدو را به هم ز کشتن او