زینب تمام بار جهان را به دوش داشت

    زینب تمام بار جهان را به دوش داشت

داغ کبوتران جوان را به دوش داشت

 

بغض هزار ابر سترون به شانه‌اش

اشک هزار رود روان را به دوش داشت

 

سنگین‌تر از همیشه سری سربلند را

غمگین‌تر از همیشه که جان را به دوش داشت

 

شرح فصیح واقعه‌ای تلخ و جانگداز

تفسیر آفتاب نهان را به دوش داشت

 

از صبر او ملائکه مبهوت می‌شدند

چندین فرشتۀ نگران را به دوش داشت

 

هرگز نگفت از پسرانش اگر چه او

اندوه مادران جهان را به دوش داشت

 

هرخطبه‌اش به منزلۀ یک سپاه  بود

آن دختری که مثل پدر مرد راه بود