رأس تو را به روی نی ، هرچه نظاره می کنم

رأس تو را به روی نی ، هرچه نظاره می کنم
سیر نمی شود دلم ، نگه دوباره می کنم

ز اشک و آه سینه ام ، میان آب و آتشم
چو با توام از این میان ،کجا کناره می کنم

گمان کنند دشمنان ، نیست به کام من زبان
ز دور بس که با سرت ، به سر اشاره می کنم

به دختران خود بگو ،که گوشواره ها چه شد
گریه به گوشواره نی ، به گوش پاره می کنم

هم سر تو بر سر نی ، هم سر اکبرت ز پی
گاه نگاه سوی مه ، گه به ستاره می کنم

رُخت به خون که رنگ زد ؟ آینه را که سنگ زد
خنده ز آه خویشتن ،به سنگ خاره می کند