دوباره سفرهی شب زنده دارها وا شد
محمود ژولیدهپسندیدن0
بازدید600+
دوباره سفرهی شب زنده دارها وا شد دوباره مسجد و محراب خانهی ما شد دوباره زمزمه ی دانه های تسبیحم دوباره دست دعای من و مفاتیحم دوباره بال گشایم دو دست خالی را فرازهای ابوحمزهی ثمالی را دوباره با شهدا افتتاح می خوانم و پای دین خدا با امام می مانم دلا بیا که خطا را به آه می بخشند بیا که کوه گنه را به کاه می بخشند به روزه خوار بگو توبه در حضور این جاست هزار توبه شکستی بیا غفور این جاست ببار ابر خطاپوش ماه رحمت شد ببخش صاحبِ خانه دوباره زحمت شد کنار یار نشستن چه لذتی دارد گناهکار هم انگار عزتی دارد منی که بی سر و پایم کجا و مهمانی ندای دعوت و این سفره های روحانی کنار سفره من آداب را نمی دانم فقط رسیده ام و خواب نمی دانم به جز کنار دعا خوان دلم نمی ماند دلم گرفته چرا روضه خوان نمی خواند دل شکسته بیارید التیام این جاست فقیر و خسته بیایید بار عام این جاست خوشا به حال هر آن کس که ناله ای دارد و التماس به دخت سه ساله ای دارد