درست مثل عقابی که تیر خورده پرش

درست مثل عقابی که تیر خورده پرش
چه پر شکسته می‌آید، چه آمده به سرش؟

شکسته‌تر ز پر و بال او دلش باشد
فرار می‌کند از عمر پوچ و بی ثمرش

خجالت از سر و رویش عجیب می‌ریزد
مسافر است و پشیمانی است همسفرش

از آن طرف چه سراسیمه می‌دود آخر
در این طرف چه کسی ایستاده منتظرش؟

درست مثل اسیران می‌آید این طرف و
دو دست خالی خود را گرفته پشت سرش

اسیر بود و دوید و رسید و حر شد او
و گفت حرف دلش را زبان چشم ترش

هزار مرتبه شکر خدا که برگشت از
مسیر دوزخ و آن پیچ های پر خطرش

به یک شب او ره صد ساله را چنان پیمود
که در زمین و سماوات پر شده خبرش