در مشک تشنه، جرعۀ آبی هنوز هست

    در مشک تشنه، جرعۀ آبی هنوز هست
اما به خیمه‌ها برسد با کدام دست؟


برخاست با تلاوت خون، بانگ یا اخا
وقتی «کنار درک تو، کوه از کمر شکست»


تیری زدند و ساقی مستان ز دست رفت
سنگی زدند و کوزۀ لب تشنگان شکست!


شد شعله‌های العطش تشنگان، بلند
باران تیر آمد و بر چشم‌ها نشست


تا گوش دل شنید، صدای الست دوست
سر شد بلی تشنه لبان می الست


ناگاه بانگ ساقی اول بلند شد
پیمانه پر کنید، هلا عاشقان مست