دخترِ شیر تکیه بر کعبه داد
حسین ایمانیپسندیدن0
بازدید800+
دخترِ شیر تکیه بر کعبه داد ولوله در صفحهیِ سینه افتاد چشمِ همه خیره بر این منظره قلبِ حرم وا شده چون پنجره بانویِ پاکی به حرم پا گذاشت حرم بنا را به تمنّا گذاشت سه روز و شب کعبه پر از اعتراف دورِ تو وُ مادرِ تو در طواف تو آمدی و عشق معنا گرفت خدایِ کعبه ذکرِ مولا گرفت علی فقط خدا خدایِ مطلق خدا ندایِ علیٌ مَعَ الحق زمان از اسلام ندیده نشان گوش علی بود و نبی و اذان این چه اَذانیست اَذانی جَلی شهادتِ حق به ولایِ علی اَشهَدُ اَنَّ علیاً مقتدا ولیِ والا وُ علیِ اَعلا مسیح کو ؟! زبان گرفته امیر سورهیِ فتح است به لبهایِ شیر اِنّا فَتَحناٰیِ علی دیدنیست لبی که آیه خوانده بوسیدنیست علی وصی و جانشینِ رسول اصولِ عشق و عاشقیِ بتول امیرِ بدر و خندق و خیبر است نگاهِ او حریفِ صد لشکر است در اُحدِ تنهاییِ پیمبر برایِ حفظِ دینِ حق شد سِپر ثوابِ یک ضربِ علی به میدان بیشتر از عبادتِ قدسیان زاهدِ شامِ تیره وُ شیرِ روز معنیِ تسبیح و مناجات و سوز عجب عبادتی که بعدِ تکبیر از پایِ او طبیب میکشد تیر عبدِ خشوع است و خضوع و یقین مهدِ رکوع است و گذشت از نگین نمازِ او داده به دین اعتبار مرد علی وُ تیغِ خدا ذوالفقار همین بس است در مقامِ امیر خانهنشین شده پس از اَلغدیر برایِ حفظِ دینِ حق یداللّه بسته شده در وسطِ کوچهها طعنه زده سقیفه بر باورش غلاف خورده بازویِ همسرش آهِ امیرِ حرم و گوشِ چاه اَلعجلِ شیعه و هجرانِ ماه هر ضربانِ قلبِ شاهِ مردان گوید بیا مهدیِ صاحبزمان