خورشید از داغ سرت می‌سوزد این¬جا

خورشید از داغ سرت می‌سوزد این¬جا
همراه آه خواهرت می¬‌سوزد این¬جا

افتاده¬‌ای بر خاک صحرا غرقه در خون
صد خیمه در دور و برت می¬‌سوزد این¬جا

عیسای بی¬ سر! پر بکش تا آسمان¬‌ها
در شعله¬‌ها بال و پرت می¬‌سوزد این¬جا

شیطان پرستش می¬‌کنند این قوم؛ حتّی
با مکرشان خاکسترت می¬‌سوزد این¬جا

قدری شباهت دارد این¬جا با مدینه
گوش سه¬ ساله دخترت می¬‌سوزد این¬جا

دل¬‌های اهل خیمه¬‌ها در حلقۀ اشک
در حسرت انگشترت می¬‌سوزد این¬جا

دارد تن سرخ شفق هم لحظه¬ لحظه
با ناله¬‌های مادرت می¬ سوزد این¬جا