حریم طوس مگر طورِ وادی سیناست

حریم طوس مگر طورِ وادی سیناست
که ماه روی رضا جلوه گاه روی خداست

پیمبران به طواف و فرشتگان در سعی 
رواق صحن نو و کهنه مَروه است و صَفاست

به خاکِ او حجر الّاسود است لام کند
غبارِ او به رُخِ زمزم آبرو افزاست

بگو به موسی عمران به کوه طور مرو
وگرنه با اَرَنی لَن تَرانی ات اُولی است

زِ کوه طور بیا خدمت رضا در طوس
که در جمال خدایی او خدا پیداست

چه اختلافِ لطیفی به موقعِ اعجاز 
میان موسی عمران و زاده‌ی موساست

برای خلقتِ آن اژدهای هول انگیز
همیشه تکیه‌ی موسی بر آن بلند عصاست

ولی امام نگاهی به نقش پرده نمود
زِ هیبتِ نظرش شیر زنده شد برخاست

یکی به فیض عصا و یکی به نور نگاه
ببین تفاوت ره از کجاست، تا به کجاست