تو را با نام آهو می شناسند

تو را با نام آهو می شناسند
رضای حضرت هو می شناسند

تمام رعیت ملک عظیمت
به نام شاه خوشرو می شناسند

کجا اینگونه سلطان را همیشه
به خم های دو ابرو می شناسند

همه از بس که یار بی کسانی
شهی بازور و بازو می شناسند

تمام دلبران اینجا شما را
به زیبایی گیسو می شناسند

تمام راه را تا روز محشر
زمهتاب تو مه رو می شناسند

به عشق مادرت ام الائمه
تو را فرزند بانو می شناسند

حریمت را به عشق قبر زهرا
به نام خانه‌ی او می شناسند

مسیر پنجره فولاد صحنت
گدایانت زهر سو می شناسند

تمام آستان و صحن‌ها را
همه پهلو به پهلو می شناسند

همه ما را میان صحن هایت
گدای آب و جارو می شناسند

بیا اینجا غریبان یاردارند
که ماها را در این تو می شناسند

همه اینجا تو را از بس رئوفی
ضمانت خواه آهو می شناسند