تفسیرِ آیاتِ خدا؛ مُشتِ گره کرده

تفسیرِ آیاتِ خدا؛ مُشتِ گره کرده
"توحید" و "فتح" و "أنبیا"؛ مُشتِ گره کرده

میخوانَد از "حربٌ لِمَن..."؛میخوانَد از پیکار
فریاد میزد بی‌صدا؛ مُشتِ گره کرده

یادآورِ یک صبرِ جان‌فرسایِ طولانی ست
دارد نشانِ آشنا؛ مُشتِ گره کرده

یادش بخیر آن آشنا که مرد و‌ مردانه
میرفت با ذکر و دعا؛ مُشتِ گره کرده

عمری گره‌ها باز کرد و دستگیری کرد
هر لحظه شد مشکل گشا؛ مُشتِ گره کرده

در هر رَگَش"هَیهاتْ مِنَ الذّلّه" جریان داشت
در امتدادِ کربلا؛ مُشتِ گره کرده...

بر خاک و‌ خون افتاد آن دستانِ مرهم‌بخش
شد عاقبت غرقِ بلا؛ مُشتِ گره کرده

تکبیر میگویم پس از این با زبانِ مُشت
چون رهبرم جان داد با مُشتِ گره کرده

می‌سوزم از یادِ سکوتِ حضرتِ آقا
می‌بینم آری هر کجا؛ مُشتِ گره کرده

میگفت تا که از أباٱلفضل(ع) و از آن بیرق
میشد لبالب از عزا؛ مُشتِ گره کرده

دیده ست بیتِ رهبری که سالهایِ سال
گُر میگرفته بیهوا؛ مُشتِ گره کرده

بُغضش شکست و هر محرّم گریه کرد آرام...
در روضهٔ "أدرِک أخا"؛ مُشتِ گره کرده

تا روضه‌خوان میخوانْد از داغِ علی اکبر(ع)
میسوخت گریان بر عبا؛ مُشتِ گره کرده!