تا نشستم با ادب هر بار پای سفرهات
مرضیه عاطفیپسندیدن0
بازدید1.3K
تا نشستم با ادب هر بار پای سفرهات شد کرَم پشتِ کرَم تکرار، پای سفرهات راه دادی و چه تحویلم گرفتی باز هم چشم پوشی کردی از بدکار، پای سفرهات من گدایی نابلد! أنت کریم إبن کریم روی چشمانم قدم بگذار، پای سفرهات همنشینِ زائران و دوستدارانت شدم تازه شد با أغنیا دیدار، پای سفرهات با جُزامی هم-غذا شد دستهایِ گرم تو قاسمت نان خورد با بیمار، پای سفرهات شیوهٔ نَقلِ حدیثت در عمل بود و نشست جملهٔ «ألجّار ثمّ ٱلدّار»، پای سفرهات نان-خورِ عهد قدیم خانه ات هستم اگر پرورش دادم برایت یار، پایِ سفرهات روزیِ بی منّت فرزندهایم دست توست با همان پیمانه سرشار، پایِ سفرهات منبع:موسسه ادبیات آیینی بیپلاک