بگذار در آغوش تو آرام بگیرم

    بگذار در آغوش تو آرام بگیرم

از روشنی چشم تو الهام بگیرم

 

آن قدر خراب می و پیمانه بمانم

تا مست خراباتی تو نام بگیرم

 

ای ساقی لب تشنه بیا مرحمتی کن

یکبار هم از دست خودت جام بگیرم

 

شوریده‌ام و شور تو افتاده به جانم

باید که به دستم دف و دمّام بگیرم

 

لبریز شدم با تو من از واژه و مضمون

حق دارم اگر یک شبه سرسام بگیرم

 

در شعر خراسانی و هندی و عراقی

بگذار که از همت تو وام بگیرم

 

در شعر، کسی کار به دیوانه ندارد

«ویران شود آن شهر که میخانه ندارد»