بگْذار تا بمیرم و تنها نبینمت

    بگْذار تا بمیرم و تنها نبینمت

تنها به روی سینه‌ی صحرا نبینمت

 

امشب بیا که بوسه زنم بر گلوی تو

شاید بمیرم از غم و فردا نبینمت

 

می‌ترسم از نگاه، به گودالِ آن طرف

دارم دعا به زیر لب، آن ‌جا نبینمت

 

غم نیست گر چه بر بدنم، کعب نی خورَد

من نذر کرده‌ام که به نی‌ها نبینمت

 

امشب برای من، تو دعا کن که شام بعد

بی‌سر به روی دامن زهرا نبینمت