بهشت دورنمایی بُوَد ز کوی حسین

    بهشت دورنمایی بُوَد ز کوی حسین

نماز اهل بهشت است گفت‌وگوی حسین

 

جهان و هر چه در او می‌شود بهشت‌آیین

دمی که جلوه کند آفتاب روی حسین

 

حسینیان ز لحد روز حشر برخیزند

به گفت‌وگوی حسین و به جست‌وجوی حسین

 

خدا پناه دهد شیعه را به سایه‌ی عرش

به احترام علی و به آبروی حسین

 

به دام عشق وی آزادگان اسیر شدند

چو خاست نغمه‌ی آزادی از گلوی حسین

 

قسم به کوثر و زمزم! به آب شطّ‌ فرات!

جهانیان همه مستند از سبوی حسین

 

فدای خواهر غم‌دیده‌اش! که وقت وداع

به جای فاطمه زد بوسه بر گلوی حسین

 

نماز عشق ادا کرد ظهر عاشورا

دمی که بود ز خون جبین، وضوی حسین

 

دعای جنّ و بشر مستجاب می‌گردد

قسم دهند خدا را اگر به موی حسین

 

حسین آرزوی انبیا بُوَد امّا

ظهور مهدی زهراست آرزوی حسین

 

«مؤیّد» از سر کویش مکن هوای بهشت

 بهشت دورنمایی بُوَد ز کوی حسین