به شان بی بدل او سلام باید گفت

به شان بی بدل او سلام باید گفت
به خاکِ چادرِ او نورِ تام باید گفت

برای گفتنِ از دختر علی، زینب
همیشه با ادب و احترام باید گفت

به او و ایل و تبارش همیشه ارباب و
به ما همیشه و هرجا غلام باید گفت

حوائجِ دلِ ما را نگفته امضا کرد
به سایه‌ی کرمش مستدام باید گفت

هرآنچه گفته شد از صبرِ او چه ناچیز است
که از مراتبِ صبرش، مدام باید گفت

به تیغِ خطبه‌ی خود، شام را قیامت کرد
به او مدافعِ کلِّ قیام باید گفت

قسم به عشق، که هر خطِّ خطبه‌ی او را
 کمالِ قلّه‌ی علم کلام باید گفت

چه داغ‌ها که ندیده، برای گفتنش از  
مدینه، کوفه و از شهرِ شام باید گفت

پس از وداعِ غریبانه‌ی غروبِ دهم
به او محافظ جانِ امام باید گفت

میانِ خیمه‌ی سوزان نبود جایش، نه
ولی چگونه ز بزم حرام باید گفت؟