به دل طاقی زدم شاید به دیدارش نگار آید
حسین ایمانیپسندیدن0
بازدید600+
به دل طاقی زدم شاید به دیدارش نگار آید نگار آید که از یُمنِ قدمهایش بهار آید ببینم رویِ یاری که کشیدم حسرتش عمری طلوع وُ فجرِ دیدار و غروبِ انتظار آید بگویم سرِّ دل گر چه نگفته راز میداند که از آهش به آشوبِ دلِ مضطر قرار آید تمامِ آسمان جُستم تمامیِ زمین دیدم کدامین کس به فریادِ دلِ محزون و زار آید ندا آمد بچرخانم نگاهم سویِ سامرّا شعاعی نورِ درگاهِ خدا تا شهرِ تار آید زمین شد نورباران و زمان شد آیِنهبندان مگر خورشید آوردی ؟! بگو اِی نیمهیِ شعبان اشاره کرد بیچاره از آن روشنتر آوردم نگه کن دامنِ نرجس که آمد یارِ مظلومان بیا خورشید و از رویش تبرّک کن نگاهت را بیاور اِی زمین ماه و نَما بر مَقدمش قربان بگو اَلغوث و ادرکنیٰ فرج با من بخوان عاشق بخوان اِی جمکرانی اِکفیانی بهرِ من جانان قد و بالایِ او دیدم همه از چشم افتادند رخِ زیبایِ زهرایی کجا و یوسفِ کنعان سرم نذرِ قدمهایت چه توفیقی دگر زین بهِ بیا اِی یوسفِ زهرا بِنَفسی انت اباصالح اَلا اِی مصطفی رخسار اَلا اِی فاطمی سیرت تو که تیغِ علی داری بیا بردار شمشیرت اَلا اِی مجتبایِ حُسن اَلا اِی منجیِ عالم دگر اِی طالبِ خونِ خدا بردار شمشیرت اَلا در بندگی سجّاد اَلا اِی زندگی را مشق تمامِ غیرتِ عبّاس شَهاٰ بردار شمشیرت پیمبر پیشهای آقا تو حیدر ریشهای آقا ببین دستِ ستم رفته کجا بردار شمشیرت سوارِ رَخشِ تنهایی دوایِ دردِ زهرایی بیا معنی نَما تَبَّت یَداٰه بردار شمشیرت صدایِ حنجرِ اصغر نوایِ زینب و اکبر امیدِ رأسِ رویِ نیزهها بردار شمشیرت عَلم بردار علی تنهاست صدایِ ثانیِ زهراست رقیّه ناله زد بابا بیا بردار شمشیرت قدم رویِ دو چشمانم بِنِه امشب هواییام خودت روضه بخوان آقا دوباره کربلاییام بیا و لشکرت راهی به صحرایِ حسینی کن زیارتنامه بردار و دلم أینَالحسینی کن بیا تنها و بییارم مگر جز تو که را دارم بیا تا چشمهایم را کفِ پایِ تو بگذارم