بعد يك عمر كه با بودن تو سر كردم

بعد يك عمر كه با بودن تو سر كردم
حال بايد تک و تنها به حرم برگردم

من به لبخند سرِ صبح تو عادت دارم
پس نخور غصه شبيه تو رشادت دارم

من بميرم اگر اين عشق هلاكم نكند
سايه‌ات را ز سرم كاش خدا كم نكند

دشمنت از دل گودال اگر زد سنگم
تو بمان خيمه خودم ميروم و مى‌جنگم

با تو هستم پسر فاطمه! خواهش كردم
از كنارم نرو مثل همه! خواهش كردم

طاقتم نيست ببينم سرت افتاد زمين
اينقدر آه نكش، خواهرت افتاد زمين

خواهرم، عاطفه‌ى خواهريم را چه كنم؟
پيرهن بافتهء مادريم را چه كنم؟

ديدم از دور كسى چكمهء خود پا مى كرد
زير حلقوم تو را شمر تماشا مى كرد

حاضرم رو بزنم، چنگ به رويت نزنند
موى خود را بكنم، پنجه به مويت نزنند