بزن به قلبِ اشقیا، وَ ما رَمَيتَ إِذ رَمَيت.

بزن به قلبِ اشقیا، وَ ما رَمَيتَ إِذ رَمَيت.
به استعانت از خدا، وَ ما رَمَيتَ إِذ رَمَيت.

بزن به ضربِ موشکِ عماد و قدر و ذوالفقار.
چنان علیِ مرتضی، وَ ما رَمَيتَ إِذ رَمَيت.

به انتقام سیلیِ، حضرت فاطمه بزن.
به یاد جملهِ شهدا، وَ ما رَمَيتَ إِذ رَمَيت.

یهودی و سعودی و تجزیه خواه و کومله.
بزن به اذن مجتبی، وَ ما رَمَيتَ إِذ رَمَيت.

بزن به یاد مدرسه، وَ دختران بی گناه.
نذر شهید سرجدا، وَ ما رَمَيتَ إِذ رَمَيت.

بزن به بغض و کینه از، شمر و سنان و حرمله.
به یادِ شامِ پر بلا، وَ ما رَمَيتَ إِذ رَمَيت.

بزن که گفته رهبرم،وَ راه قدس عاقبت.
می گذرد ز کربلا، وَ ما رَمَيتَ إِذ رَمَيت.

در آتشِ مقدسِ، خشمِ خودت جهان بسوز.
با مددِ شاه وفا، وَ ما رَمَيتَ إِذ رَمَيت.

نوای مرد و زن شده، بزن که خوب می زنی.
به اذن حضرتِ رضا، وَ ما رَمَيتَ إِذ رَمَيت.

چو آرشِ دلاور از ، کمانِ غیرتت بزن.
به دشمنان تیرِ جفا، وَ ما رَمَيتَ إِذ رَمَيت.

به هر محله شب به شب، وعده‌ی ما ساعت بیست.
به لب شده شعار ما، وَ ما رَمَيتَ إِذ رَمَيت.

به نام صاحب الزمان، به نیّتِ فرج بزن.
کنار اشک و التجا، وَ ما رَمَيتَ إِذ رَمَيت.