بر خوان غم چو عالمیان را صلا زدند
محتشم کاشانیپسندیدن0
بازدید1.4K
بر خوان غم چو عالمیان را صلا زدند اول صلا به سلسلۀ انبیا زدند نوبت به اولیا چو رسید آسمان تپید ز آن ضربتی که بر سر شیرِ خدا زدند آن در که جبرئیل امین بود خادمش اهل ستم به پهلوی خیرالنّسا زدند بس آتشی ز اخگر الماس ریزهها افروختند و در حسن مجتبی زدند وانگه سرادقی که ملک محرمش نبود کندند از مدینه و در کربلا زدند وز تیشۀ ستیز در آن دشت کوفیان بس نخلها ز گلشن آل عبا زدند پس ضربتی کز آن جگر مصطفی درید بر حلق تشنۀ خلفِ مرتضی زدند اهل حرم، دیده گریان، گشوده مو فریاد بر در حرم کبریا زدند روح الامین نهاده به زانو سرِ حجاب تاریک شد ز دیدن آن چشمِ آفتاب