بخند تا که لبت لعل مستدام شود

    بخند تا که لبت لعل مستدام شود

جمال چهرۀ تو، چون مه تمام شود

 

صدای گریه‌ات انگار بانک تکبیر است

که نخل خم شدۀ عشق در قیام شود

 

سحر رسیده نشستم ازعشق می‌نوشم

که جرعه جرعه پر از اشک دیده جام شود

 

شبیه ذکر شده خنده‌ات به گهواره

که جبرییل امین با تو هم کلام شود

 

کشیده بال و پرش را به دور قنداقه

که اولین اثر سومین امام شود

 

نگاه تو اثر مرهمی است تا زخمم

شبیه لحظۀ شیرین التیام شود