ببین پرندۀ دل را، کنار خورشید است

    ببین پرندۀ دل را، کنار خورشید است

همان که خندۀ سرخش سرود امیّد است

 

بیا تمام توان را به تیغ بسپاریم

قدم در این سفر عاشقانه برداریم

 

نگاه روشن مادر به راه می‌تابد

و آیه‌آیۀ ایمان کمال می‌یابد

 

میان خیمه نشسته، دلش ولی اینجاست

نسیم سبز صدایش، رضایتش با ماست

 

چنان شکوفه باران به خنده باید شد

بیا برادر خوبم، پرنده باید شد