با سینهای که تنگ بلور است، یا حسین
عبدالجبار کاکاییپسندیدن0
بازدید1.1K
با سینهای که تنگ بلور است، یا حسین
ما و دلی که سنگ صبور است، یا حسین
چون آب ِچاه از لب تو هر که دور شد
تا روز حشر، زنده به گور است، یا حسین
چندین ستاره سوخته در آفتاب ِتو
نور است این معامله، نور است، یا حسین
نان پارههای سوختهمان را گواه باش
فردا که رستخیز تنور است، یا حسین
چون دودمان ِآتش زرتشت، تا ابد
خاموشی از تبار تو دور است، یا حسین
ما را چه جای شکوه و شیون، که گفتهاند:
«هر جا که قصه، قصۀ زور است، یا حسین»