این‌روزها که دارد دینِ خدا مدافع

این‌روزها که دارد دینِ خدا مدافع
دارد عجب تماشا بیداریِ جَوامع 

نام  حرم به ایران داده ست حاج قاسم
این میهنِ خدایی دارد عجب مُدافع 

خوشبخت آنکه حاجت؛ غیر از "فرج" ندارد
در سجده خواست این را؛ با قلبِ زار و خاشع

ایرانیِ سرافراز؛ هر لحظه می‌درخشد 
در عرصه‌هایِ دینی...فناوری...صنایع 

شد رمز و رازِ عزّت؛ "هیهات مِنّ الذّلّه"
هر کس به غیر ازین گفت شد بی‌بها و ضایع 

نحس است ذاتِ صهیون،‌ با کینه و جنایت-
هرآن برایِ ایران ایجاد کرده مانع 

اول خیالِ خاک و بعدش نظر به ناموس
لعنت به دشمنی که شرّ-است و نیست قانع 

در راهِ حق نداریم ترس از کسی و هستیم-
مانندِ رود؛ جاری! مانندِ کوه؛ قاطع

دیگر نمانده راهی تا قلهٔ نهایی
ای رأفتِ الهی کوتاه کن موانع 

این دل به شوقِ ارباب؛ شد عاشقِ شهادت
در روضهٔ محرّم؛ آموخت درسِ جامع 

مثلِ حسین(ع)این ذکر عمریست بر لبِ ماست:
با هر یزیدِ ملعون؛ والله "لا یُبایِع"!