ای خوشا صبحدم و روی نکوی گل سرخ

ای خوشا صبحدم و روی نکوی گل سرخ
ای خوشا مستی و صهبای سبوی گل سرخ

ای خوشا اهل دل و اهل مناجات سحر
چشم چون باز نمایید به روی گل سرخ

نیت آن گل شبنم زده را می دانی ؟
درس تطهیر دهد آب وضوی گل سرخ

مدعی لاف زد و هیچ نفهمید چرا
بلبل دلشده مست است ز بوی گل سرخ

چشم دل باز کن و گوشه‌ی محشر بنگر
نافله خواندن عشاق به سوی گل سرخ

این گل سرخ که دل با غم عشقش شاد است
پسر حضرت عشق است همان سجاد است

او همان غنچه‌ی عشق و گل دلخواه دعاست
او همان سالک و رهپوی گذرگاه دعاست

پر تلاطم دلش از واقعه‌ی کرب و بلاست
پر ترنم لبش از زمزمه و آه دعاست

نور او جلوه نما در همه‌ی ارض و سماست
شمس رخشان ولایت بود و ماه دعاست

اولین درس دبستان صحیفه این است
رستگاری بشر در گذر راه دعاست

پدرش خون خداوند و خودش عشق خداست
پدرش شاه شهید است و خودش شاه دعاست

خیز از جا و بیا عیدی میلاد بگیر
کربلا و نجف از حضرت سجاد بگیر

شب قدر است عجب موی سیاهی دارد !
دل حق برده عجب برق نگاهی دارد !

وه چه دشمن شکن است اشک شبانگاهی او
اشک سرباز وی است ، وه چه سپاهی دارد !

دستگیر دل افتاده به چاه گنه است
چه غمی آن که چنین پشت و پناهی دارد

هرکه شد خادم او اذن دو عالم دارد
هرکه شد سائل او منصب شاهی دارد

آن که شد نوکر سجاد به میزان جزا
چه حساب و چه کتاب و چه گناهی دارد ؟

ما که دیوانه ی عشقیم و ز غم آزادیم
بنده ایم و همه در ذکر هوالسجادیم

بشریت به تو مرهون ، پسرِ ثارالله
معنویت به تو مدیون ، پسرِ ثارالله

لیلی کرب و بلایی دل عشاق تویی
همه دل ها به تو مجنون ، پسرِ ثارالله

هرکه غافل ز تو و عشق تو شد سود نکرد
شده بی یاد تو مغبون ، پسرِ ثارالله

هرکه در راه زیارت بدهد جان ، زده است
جرعه ای زان لب میگون ، پسرِ ثارالله

در مصیبات تو و عمه ی تو جا دارد
دل مهدی بشود خون ، پسرِ ثارالله

ما ز درگاه تو تأثیر دعا می خواهیم
فرج منتقم آل عبا می خواهیم

تو  همانی که خودت اوج دعا را دیدی
زیر شمشیر شیاطین تو خدا را دیدی

چشم تو چشم خدایی است که در اوج عطش
سر نیزه سر پاک شهدا را دیدی

سوخت قلب تو از آن لحظه که در بارش تیر
دست و مشک و علم شاه وفا را دیدی

بین مقتل گل گلزار بقا را دیدی
بین آتش حرم آل عبا را دیدی

در کنار بدن بی سر شاه شهدا
مو پریشانیِ ام النجبا را دیدی

حق همین بود که جان سوخته ی تب بودی
زائر روی کتک خورده ی زینب بودی