ای به خون غلتان، شهنشاه جلیل!

    ای به خون غلتان، شهنشاه جلیل!

                        خیز از جا کآمد ایّام رحیل

 

کاروان اینک بُوَد عازم به شام

                        بهر ساز و برگ ما بنْما قیام

 

قافله‌سالار خیل بی‌کسان!

                        زینبت را خیز و بر محمل نشان

 

گو بیاید اکبرت با صد شتاب

                        در سواری بهر من گیرد رکاب

 

گوی تا عبّاس آید با وقار

                        تا زند زانو و من گردم سوار

 

حالیا وقت سواریّ من است

                        خیز از جا، وقت یاریّ من است

 

می‌کند «آذر» فغان، شام و سحر

تا زند آتش به جان خشک و تر