اگر می تراود زِ لب ها علی
حسن لطفیپسندیدن0
بازدید17
اگر می تراود زِ لب ها علی اگر نعره دارم سراپا علی ندارد دلم قبله الا علی که دیدم خدا را فقط با علی خدا عالی است و مُعَلیٰ علی بگو بعدِ بسمه تعالیٰ علی اگر کوچه ی ما چراغانی است اگر سقفِ این شهر بارانی است اگر زُلفِ ما در پریشانی است اگر حالِ ما باز توفانی است که ایران تمامش خراسانی است که ما خاک هستیم بالا علی اگر روزگاریست حالم بَد است اگر لحظه هایم پریشان شد است گره ها سراغم اگر آمده است اگر غم به امروز ما سر زد است علاجش فقط دیدن مشهد است بخوان زیرِ ایوان طلا یا علی بهشت است و نور است در این فضا که سوءُ القَضا گشت حُسنُ القَضا سراپا پُرم از دَمی جان فزا چه امشب چه فردا چه روزِ جزا علی بن موسی الرضا المرتضیٰ مرا کافی این جا و آن جا علی فقیری که این جا به زحمت رسید زیارت نخوانده به عزت رسید سلامی نکرده سلامت رسید دعایی نگفت و عجابت رسید عنایت رسید و عنایت رسید فقیر تو بود و شد آقا علی حرم پُر شده از کبوتر رضا ولی ما کلاغیم و بی پَر رضا به ما حق بده پشتِ این در رضا نداریم ما جای دیگر رضا گرفته حرم بوی مادر رضا نداریم جز تو به زهرا علی شبی آمدم مثلِ بیچاره ها نشستم کمی پیشِ فواره ها گره خورده بودم چو آواره ها اسیرِ قفس ها و دیواره ها که ناگاه با بانگِ نقاره ها براتِ مرا کرد امضا علی چه بی منت این جا دوا می دهند نجف را در این صحن ها می دهند بگو کاظمین و... تو را می دهند مدینه وَ یا سامرا می دهند و پایینِ پا کربلا می دهند امیری حسینٌ و مولا علی اگر مُرده ام باز جانم دهید اگر خواب هستم تکانم دهید مریضم حرم را نشانم دهید من از آنِ مولایم آنم دهید کمی در حرم استخوانم دهید مرا جای دیگر مبادا علی... چه می چسبد این جا جوابت دهند و جا گوشه ی انقلابت دهند در آن صحن باشی و آبت دهند سرت رویِ زانو و خوابت دهند و در خواب هم آفتابت دهند چه می چسبد آری به رؤیا علی اگر چشم این جا به امید توست سرِ سالِ ما هم شبِ عیدِ توست در این سینه ها نورِ توحیدِ توست فقط روشناییِ خورشید توست و این روضه ها گیرِ تأییدِ توست بخوان تا مُحَرم تو ما را علی منم رو به رویت علیک السلام پُر از آرزویت علیک السلام من و گفت و گویت علیک السلام تو و اشک رویت علیک السلام به یاد عمویت علیک السلام تو هم داده ای دل به سقا علی بخوان روضه ها را به اِبنِ الشَبیب زِ تیری مَهیب و زِ شَیبُ الخَضیب زِ آهی غریب و زِ خَدِالتَریب زِ اَمَن یُجیبِ یتیمی غریب بگو وا حسن وا حسینا علی