امشب است آن شب، که بر پا شور محشر می‌شود

    امشب است آن شب، که بر پا شور محشر می‌شود

زینب غم‌دیده، فردا بی‌برادر می‌شود

 

امشب است آن شب، که فردا در یم امواج خون

غرق توفان، کشتی آل پیمبر می‌شود

 

امشب است آن شب، که فردا در زمین کربلا

حجّت کبرای حق، بی ‌یار و یاور می‌شود

 

امشب است آن شب، که فردا زیر سمّ اسب‌ها

قاسم نسرین‌بدن، چون لاله پرپر می‌شود

 

امشب است آن شب، که فردا در جوار قرب حق

مبتلا لیلا به داغ مرگ اکبر می‌شود

 

امشب است آن شب، که فردا در کنار علقمه

جسم سقّای حرم در خون، شناور می‌شود

 

امشب است آن شب، که فردا از پی یک جرعه آب

چاک از تیر سه شعبه، حلق اصغر می‌شود

 

امشب است آن شب، که فردا پیکر سلطان عشق

چاک‌چاک از نیزه و شمشیر و خنجر می‌شود

 

امشب است آن شب، که فردا از یتیمان حسین

بانگ «واویلا» به پا تا عرش داور می‌شود

 

امشب است آن شب، که فردا دختر میر عرب

بر اسیری ره‌سپر با قوم کافر می‌شود

 

امشب است آن شب، که هر چشمی بگرید بر حسین

خرّم و شاداب «شرمی»! روز محشر می‌شود