از کرب‌وبلا تا دمشقو می‌پوشونه ستاره

از کرب‌وبلا تا دمشقو می‌پوشونه ستاره
تویِ آسمون می‌بینم خورشیدوُ گرمِ نظاره 
می‌گیره زمین از قدمهایِ مولود امشب جونِ دوباره 

می‌گرده چشاش از حالا دنبالِ مویِ حسینه 
می‌گریه آخه دلِ زارش تنگِ رویِ حسینه 
می‌سوزه مثهِ شمع و مست و شیدا و بی‌قرارِ کویِ حسینه 

زینب اومده 
که بلاگردونِ شاهِ شهیدان   پورِ زهرا شِه
می‌خواد نذاره
سیّد و سالار و ماهِ غریبان  تک و تنها شِه
حرفی نداره
به جز اینکه تا اون لحظه‌یِ آخر  کنارش باشه 

عقیلة‌العرب  زینب  زینب  زینبِ کبری /۳/

اِی اسوه‌یِ صبر صبوری هم از صبرِ تو بی‌تابه
ای لیله‌یِ قدر  ماهِ شبهایِ تاریکِ خرابه
ای خواهرِ فخر  اونی که نیمه‌شب مشمولِ دعاته  خودِ اربابه

دستات به خدا   آرومِ دلها رو می‌کنه آروم 
دستم خالیه من وُِ مهر و لطف و جودِ تو خانوم
فردایِ حساب  به نکیر و منکر میگم به وَاللّه  تویی بانوم

سرمایه‌یِ من 
عشقِ تو وُ داداشِ تو حسینه   به خدا زینب
عشقم به خدا
دمشق و تلُّ و بین‌الحرمینه  به خدا زینب
نوکرِ تو وُ 
داداشت سر از شاهِ عالمینه به خدا زینب

عقیلة‌العرب  زینب  زینب  زینبِ کبری /۳/

از عشقِ حسین تا قیامت من مست و سینه‌چاکم
بین‌الحرمین خیابونیه که واسه‌ش من هلاکم
ایشااللّه یه روز تو همونجا می‌میرم تا که اونجا بشه خاکم

دیوونه‌ام و دیوونگی کارمه تا به قیامت 
اربابِ منی  سرِ دنیا نذرت  سرت سلامت
عبّاسِ علی دوزانو می‌گیره پیشِ تو درسِ عشق و شهامت

مرغِ دلِ من
به هوات شده بازم مست و هوایی
افتاده تویِ ....
سرِ من به عشقت شور و نوایی
کاشکی بکنی 
براتِ من وُ امضا تا بشم من کرب‌و‌بلایی 

اربابم حسین ابی‌عبداللّه مولانا حسین جان /۳/


sehreashk@