از قافلۀ عشق مرا جا نگذارید

    از قافلۀ عشق مرا جا نگذارید

در موج بلا یکه و تنها نگذارید

 

ما را به شهیدان برسانید دوباره

بر موج دلم حسرت دریا نگذارید

 

ماه سحر و ذکر و ابوحمزه و توبه است

در ماه خدا، دل سرِ دنیا نگذارید

 

هنگامۀ توبه است، غنیمت شمریدش

هی توبه از امروز به فردا نگذارید

 

غیر از در این خانه کجا روی بیاریم

ما را به کسی غیر علی وا نگذارید

 

خوب است سر سفرۀ افطار به یاد

لب‌های حسین آب گوارا نگذارید

 

این حرف، خودش روضۀ گودال حسین است

اینقدر نمک بر دل زهرا نگذارید

 

آهسته‌تر ای لشکریان، فاطمه اینجاست

این‌گونه روی حنجره‌اش پا نگذارید