از عرش از میان حسینیۀ خدا

    از عرش از میان حسینیۀ خدا
آمد صدای نالۀ «حیّ علی العزاء»

 

جمع ملائکه همه گریان شدند و بعد 

گفتند تسلیت همه بر ساحت خدا

 

جبریل بال خدمت خود را گشود و گفت 
یارب! اجازه هست شوم فرش این عزا؟

 

آدم ز جنت آمد و ناله‌کنان نشست 
در بزم استجابت بی‌قید هر دعا

 

او که هزار بار به گریه نشسته بود 
یک یا حسین گفت و همان لحظه شد به پا

 

آری تمام رحمت خود را خدا گرفت... 
گسترد بر محرم این اشک و گریه‌ها

 

آن‌گاه گفت: روضه بخوان أیّها الرسول
جانم فدای تشنه لب دشت کربلا

 

روضه تمام گشت ولی مادری هنوز 
آید صدای گریه‌اش از بین روضه‌ها