از سوز عطش، سوخت پر و بال حسین کس نیست جز او با خبر از حال حسین ترسم ز عطش یکی یکی جان بدهند ای آب! برس به داد اطفال حسین
سید رضا مویدسید رضا مویدسید رضا مویدسید رضا موید