از زلف خود نگفت که شب را سحر کنید

از زلف خود نگفت که شب را سحر کنید
باید برای عرض ادب نوحه سر کنید

دامن کشید خشکی لب‌هاش از فرات
تا در عزاش جامه از این باده‌ تر کنید

حاجت گرفته ایم ز دست بریده اش
فرقش اجازه داد که شق القمر کنید

ما هر قدر که سوخته ایم اجر دیده ایم
لطفی نموده داغ مرا بیشتر کنید

بر کشتگان کوی محبت کرامتی است
او را برای مجلس دفنم خبر کنید

ما وحشت از سوال شب دفن داشتیم
فرمود نام قدسی ما را ز بر کنید