از آن زمان که شده قلبم آشنای حسن

از آن زمان که شده قلبم آشنای حسن
شده است کار شب و روز من ثنای حسن

اگر حسینی‌ام و سینه می‌زنم ز غمش
بدون شک بود از سفره‌ی عطای حسن

به روز واقعه خندان رود به عرصه حشر
کسی‌که گریه نموده است در عزای حسن

به قاسمش نظر افکند هر زمان که حسین
دلش گرفته و دارد به سر هوای حسن

تمام آرزو و حاجتم فقط این است
که شیعه باز بسازد‌ حرم برای حسن

منبع:موسسه ادبیات آیینی بی‌پلاک