از آسمان، ترنّم باران چه دیدنیست
محمد حسن بیات لوپسندیدن0
بازدید12
از آسمان، ترنّم باران چه دیدنیست این بار، طعم رویش گل ها چشیدنیست آمد خبر که از طرف عرش یک پسر بر جمع خانوادهی مولا رسیدنیست ناز قدوم این نوهی حضرت حسین صدها نفر شبیه خودم سر بُریدنیست او آمد و به نام خداوند لب گشود تکبیر جمعِ عرش نشینان شنیدنیست آرام جا میان دو دست پدر گرفت با ناز، نازِ طفلک زهرا کشیدنیست مستم اگر ز باده ی یک جرعه از خم است جشنِ ولادتِ ولی الله پنجم است نام تو نام حضرت پیغمبر خدا محو توام تو!، بندهی زیباتر خدا هستی برای خلق جهان با علوم خود بعد از پیامبر ، "تو" پیام آور خدا یک عالمه طراوت و سرسبزی و بهار آورده ای برای من از محضر خدا با آن همه روایت سبزی که از تو هست آسان تر است آمدنِ بر درِ خدا من از کنار خانه ی تو، نه ! نمی روم تا که رسانی ام تو به دور و بر خدا مستم اگر ز بادهی یک جرعه از خم است جشنِ ولادتِ ولی الله پنجم است ای یادگار واقعهی کربلا سلام با غصه و مصیبت و غم آشنا سلام بر آن دل شکسته ی دوران کودکیت از ما همیشه و همه دم هر کجا سلام یادت نمی رود دم دروازه های شهر با سنگ داده اند به روی شما سلام جابر رسید و گفت که ای باقرالعلوم بر تو رسانده است رسول خدا سلام قبر بدون شمع و چراغت بهشت ماست ما زائر مزار تو هستیم با "سلام" مستم اگر ز باده ی یک جرعه از خم است جشنِ ولادتِ ولی الله پنجم است