آورد از بهشت خدا بوی سیب را

    آورد از بهشت خدا بوی سیب را

بر شانه‌های علقمه مشکی غریب را

 

آیینه دار سفرۀ هفت‌آسمان کند

میراث دار جنّت و کوثر حبیب را

 

گویا به سمت باغ نگاهت فرشته‌ها

آورده‌اند غنچۀ یاسی نجیب را

 

پر چین شانه‌های مرا هی مرور کرد

تا بشکند غروب غمی ناشکیب را

 

هرگز نمی‌دهد به زمین آسمان تو

احساس پاک تربت گل‌های سیب را